หลังจากเข้าไปทำประวัติที่ ร.พ.นวมินทร์ 9 แล้ว ก็ได้เข้าตรวจกับหมอ แต่ที่สะดุดตานิดนึงก็คือ เป็นหมอชาวญี่ปุ่น แต่พูดไทยได้นะ ชัดด้วย ชื่อหมออะไรไม่รู้จำไม่ได้ละ หมอก็ตรวจๆไป จำไม่ได้บอกว่าเป็นอะไร แต่ให้ไปตรวจเลือดต่อ คราวนี้น้องกูเกิ้ลต้องโดนเจาะเลือดแล้ว กลัวมากว่าลูกสาวจะร้อง แต่ตอนที่จะเข้าไปตรวจเลือด ระหว่างที่รอสงสัยเกิ้ลจะเพลียมากถึงกับหลับไปเลย รู้สึกว่าตอนที่พยาบาลพาเข้าไปเจาะเลือดก็ไม่ร้องไห้ด้วย (ลูกพ่อเก่งจัง ฉีดยาไม่เคยร้องเลย) แต่คงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตอนโดนเจาะเลือดไปแล้ว จากนั้นพยาบาลก็ให้ไปรอผลเลือด และรอตรวจตรวจอีกที ที่คลีนิคลักษณะคล้ายๆจะเป็นพวกคลีนิคประกันสังคมและพวกบัตรทองบัตร 30 บาท อะไรประมาณนี้แหล่ะ เพราะว่ามีคนรอเยอะมาก แล้วที่สำคัญคราวนี้รอนานด้วย เพราะเราใช้สิทธิบัตรทอง ใช้เวลารอน่าจะเป็นชั่วโมงเหมือนกัน น้องกูเกิ้ลก็มีอึออกมาบ้าง เพราะว่าได้กลิ่นตุๆอยู่ ซักพักก็อ๊วกแตกเลย ฮืฮากันทั้งบาง คราวนี้แหล่ะได้ทีเลย บอกพยาบาลว่าลูกไม่ไหวแล้วนะ เลยได้เข้าไปตรวจต่อเลย ทั้งทีจริงผลเลือดคงมาตั้งนานละ แต่การทำงานมันช้ามาก แบบนี้คนไข้หนักก็แย่ดิ ได้แต่แอบบ่นอยู่ในใจ พอตรวจแล้วก็ถูกส่งไปให้หมอเด็กตรวจ ได้แต่คิดในใจว่า อะไรกันวะเนี่ย ตรวจหลายหมอชิบเป๋ง ลูกกรูจะไหวมั้ยเนี่ย เวรเอ๊ยยย ขึ้นไปชั้น 2 หาหมอเด็ก หมอก็บอกว่าอาการไม่หนักเหมือนที่ผู้ปกครองบอก (อ้าว ก็แค่นี้กรูก็คิดว่าหนักแล้วนี่หว่า ลูกกรูไม่เคยเป็นขนาดนี้เฟ้ย) แต่หมอก็ออกตัวว่าไม่ได้ว่าพ่อแม่โกหกนะ แต่เท่าที่ตรวจดูอาการไม่ได้หนักขนาดที่พ่อแม่ต้องตกใจ แล้วก็สั่งให้นอน ร.พ. คราวนี้ก็ได้นอน ร.พ.สมใจพ่อแม่ละ เพราะขืนพากลับบ้านคงไม่ได้นอนกันพอดี อ๊วกทั้งคืนแหงๆ เอาไว้มาเล่าต่อคราวหน้า โพสนี้ยาวละ พอดีกว่า
รูปถ่ายวันที่ 29 เม.ย.52
Pictures on 29 Apr 2009
Pictures on 29 Apr 2009
รูปถ่ายวันที่ 30 เม.ย.52
Pictures on 30 Apr 2009
Pictures on 30 Apr 2009
No comments:
Post a Comment