Nong Google and Mom back home..น้องกูเกิ้ลกลับบ้านแล้วจ้า...

     เมื่อวานนี้ (14 เม.ย.53) ก็ออกเดินทางไปรับลูกสาวตอนบ่ายโมงครึ่ง แต่กว่าจะออกจากกรุงเทพได้ก็ประมาณบ่าย 2 โมง ดันเข้าไปติดคนเล่นน้ำสงกรานต์กันในซอยวัดเกาะ จริงๆแล้วซอยนี้เป็นทางลัดที่ใช้ประจำ ทางแคบหน่อยแต่ก็ไม่เคยมีปัญหา มาคราวนี้ลืมคิดไปว่าถ้าเล่นน้ำสงกรานต์กันรถติดแหงมๆ แต่พอผ่านมาได้ก็ยาวเลย เมื่อวานขับรถคนเดียวใช้ความเร็วได้บ้างเพราะว่าไม่มีใครนั่งมาด้วย ปกติเป็นคนขับรถไม่เร็วอยู่แล้ว ถ้าแม่กับเกิ้ลนั่งมาด้วยก็ไม่เกิน 100 กม./ชม. ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ 90 เมื่อวานก็ขับสบายๆรถไม่ติดวิ่งได้ที่ 110-120 ก็โอเค เร็วดีเหมือนกัน ใช้เวลาไปถึงบ้านแม่ที่ อ.สีดา ก็เกือบๆ 4 ชม. ขับสบายๆยาวๆ มีแค่บางช่วงที่รถติดก็เพราะว่ามีอุบัติเหตุ เห็นกันจะจะเลย เด็กวัยรุ่นนอนแผ่หรา ตายครับๆ มีเลือดกองอยู่ข้างๆไม่มากเท่าไหร่ แต่เห็นสภาพรถมอเตอร์ไซค์ยับเลย รู้สึกจะชนกับรถเก๋ง อืม เห็นแล้วก็นึกเศร้า น่าสงสารพ่อแม่ เพราะว่าเราเองก็มีลูกแล้ว ก็รักลูกไม่อยากให้เกิดอะไรไม่ดีกับลูกเรา พ่อแม่เด็กคนนั้นคงเสียใจน่าดู เด็กวัยรุ่นมักมีความคึกคะนองอย่างนี้ พลาดไปก็ไม่เหลือลมหายใจแล้ว อืม ไปต่อดีกว่า คิดถึงลูก แต่พอเห็นเหตุการณ์เมื่อตะกี้ก็ไม่อยากขับรถเร็วแล้ว วิ่งไปแค่ 100 ก็พอ โทรคุยกับแม่เกิ้ลสั่งให้ซื้อบะหมี่ให้ลูกซะงั้น ถึงบ้านสีดาก็เกือบๆ 6 โมงเย็น เจอหน้าลูกสาวกะลังเล่นอยู่บนหลังรถกระบะเลย เป็นเด็กบ้านๆขนานแท้ซะแล้ว พ่อก็ดีใจ ลูกสาวไม่รู้ดีใจป่าว ยิ้มให้พ่อแป๊บเดียวก็หาเพื่อนเล่นต่อไม่เข้าหาพ่อเลย สงกะสัยจะลืมพ่อไปแล้ว T_T เมื่อคืนกว่าจะเข้านอนได้ก็น่าจะ 4-5 ทุ่ม พอดีพ่อพกโน๊ตบุคไปด้วย เลยดูหนังต่อเรื่องนึง แต่ขอบอกว่าอากาศร้อนมาก นอนบนเรือน (เป็นบ้านครึ่งตึกครึ่งไม้ใต้ถุนสูง) เป็นหลังคาสังกะสี ไม่มีฝ้าอีกต่างหาก ร้อนมากกก...ร้อนสุดๆๆๆ นอนแทบไม่หลับเลย กูเกิ้ลก็นอนร้องทั้งคืน ไม่รู้เพราะว่าอากาศร้อนรึเปล่า แถมแถวบ้านยังมีหมอลำด้วย เล่นดึกมากกว่าจะเลิก น่าจะปาเข้าไปตี 2 ได้ กว่าจะหลับได้ก็ไม่รู้กี่โมงกี่ยาม น่าจะเป็นช่วงที่อากาศเริ่มเย็นลง แต่ว่ารู้สึกเหมือนนอนได้ไม่นาน ลูกสาวตัวดีก็มาปลุกพ่อซะงั้น ก็มันเช้าแล้วประมาณ 6 โมงครึ่งได้มั้งถ้าจำไม่ผิด ก็คงตื่นมาแล้วไม่เห็นแม่ เลยเรียกพ่อให้พาไปหาแม่ ติดแม่แจเลย ไม่ไหนไม่ได้เลย โอย..ไม่รู้เป็นไร รู้สึกบ้านหมุน เริ่มมึน คงต้องพักผ่อนแล้ว พรุ่งนี้ก็ลางานไว้แล้วด้วย แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะเข้าออฟฟิตดีรึเปล่า แล้วค่อยว่ากันอีกทีละกัน ยังไม่จบ พรุ่งนี้ค่อยมาต่อ นอนละ บาย..

รูปถ่ายวันที่ 4 เม.ย.52 (โดย ลุงจา)

Pictures on 4 Apr 2009 (by Januwat)

Daddy Alone !!! Nong Google and Mom go to Korat..

   เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (10 เม.ย.53) ลูกสาวจอมซนก็โกอินเตอร์ไปพร้อมกับแม่แป๊ก เอ่อ ไม่ใช่อินเตอร์ไหนหรอก ก็โคราชบ้านเอ็งนั่นแหล่ะ บ้านตายายของกูเกิ้ล คราวนี้พ่อไม่ได้ไปด้วย เพราะว่าต้องอยู่คอยดูแลอาไท่ (เดี๋ยวจะลืมซะก่อน อาไท่ เป็นภาษาจีน แปลว่าย่าทวด) เพราะว่าคราวนี้อาเกดก็ไม่อยู่ ช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาลสงกรานต์มีวันหยุดหลายวัน แม่ของน้องกูเกิ้ลอยากกลับไปบ้าน ไปหาพ่อ-แม่ ญาติพี่น้องทางนู้น ทีนี้เอาไงดี พ่อก็ไปไม่ได้ โชคดีที่ลุงหลอง (พี่ชายแม่อีกคน) อยู่กรุงเทพก็จะกลับช่วงนี้พอดี เลยได้ติดรถลุงไปด้วย พร้อมกับพี่เจมส์ที่มาทำงานแถวสมุทรปราการช่วงปิดเทอม พ่อเกิ้ลก็เลยไม่ต้องไปส่ง เพราะถึงยังไงก็ไปส่งไม่ได้ แต่ต้องไปรับ แม่เกิ้ลมีบัญชามาว่าพ่อต้องไปรับแม่กับเกิ้ลที่โคราชวันพุธ แล้วคงต้องค้างคืนนึงกลับมากรุงเทพวันพฤหัสบดี คราวนี้พ่อคงต้องเหนื่อยหน่อยเพราะต้องขับรถทางไกลติดต่อกัน 2 วันเลย รถก็ไม่ค่อยดี ขับๆอยู่พอเบาเครื่องก็ดับซะงั้น ช่วงนี้ยิ่งทรัพย์จางอยู่ ยังไม่มีตังค์ซ่อม ก็ต้องทนใช้กันต่อไป พออยู่ที่บ้านคนเดียว ความจริงก็ยังมีอาไท่อีกคน แต่ส่วนใหญ่พ่อก็ทำงานอยู่บนห้อง ไม่ค่อยได้ลงไปข้างล่างเท่าไหร่ ก็เหมือนอยู่คนเดียว ก็รู้สึกวังเวงชอบกล นอนคนเดียวก็คิดถึงลูกสาว คิดถึงครอบครัว ปกติแทบจะไม่เคยห่างกันเลย ก็มีแค่ช่วงที่ลูกเข้าโรงพยาบาลเท่านั้นที่พ่อไม่ได้นอนกับลูกกับแม่ ตอนนี้พ่อก็คิดทึ๊งคิดถึงลูก โทรไปหาก็ไม่ค่อยอยากจะคุยกับพ่อ ติดเล่นซะงั้น อยู่ที่นู่นคงมีเพื่อนเล่นเยอะจนลืมพ่อไปเลย แต่ก็ยังดีที่ลูกอยู่ได้ เพราะพ่อก็เป็นห่วงว่าไปแล้วจะอยู่ยังไง นอนได้มั้ย เพราะว่าอากาศมันร้อนเหลือเกิน โทรไปหาเห็นแม่บอกว่าไม่เป็นไรลูกนอนได้ กลางคืนอากาศไม่ร้อนเท่าไหร่ อืม ยังไงพรุ่งนี้พ่อก็ต้องออกเดินทางแล้ว ถึงเวลาไปรับลูกสาวกลับแล้ว กะไว้ว่าจะแวะดูงานก่อนแถวเมืองเอก แล้วก็เลยไปโคราชเลย พอดีมันเป็นทางผ่าน อย่างน้อยก็น่าจะได้งานซักตัวน่า อืม เก็บแรงไว้ขับรถพรุ่งนี้ดีกว่า สวีดัด สวัสดี

รูปถ่ายวันที่ 4 เม.ย.52 (โดย ลุงจา)

Pictures on 4 Apr 2009 (by Januwat)

สาวน้อยชุดแดง

 เปลี่ยนเป็นสาวน้อยชุดเหลือง

Nong google Sick!!! (จบ)

    หายไปอีกเดือนกว่า ไม่ได้เขียนบล็อคลูกเลย ช่วงนี้งานยุ่งประกอบกับความขี้เกียจเหมือนเดิม เอาเวลาไปปั้นบล็อคอื่นอีกต่างหาก ว่าจะเขียนบันทึกเรื่องน้องกูเกิ้ลนอนโรงพยาบาลก็เลยลืม ผ่านมาเป็นเดือนละ จะเขียนอะไรก็จำไม่ค่อยได้ละ เอาเป็นว่าน้องกูเกิ้ลต้องนอนโรงพยาบาลอยู่ประมาณ 2 คืน 3 วัน เป็นห้องรวมถ้าจำไม่ผิดก็ประมาณ 6 เตียง เพื่อนเพียบ ทีแรกก็กลัวเรื่องความสะดวก แต่ทำไงได้ก็งบมันน้อย ใช้สิทธิบัตรทอง ไม่ต้องเสียตังค์ซักบาท ได้เพื่อนเตียงข้างๆ ชื่อน้องศรุตกับป้าตั๊ก ไม่รู้พิมพ์ชื่อถูกรึป่าว ก็คอยช่วยเหลือกันดี ส่วนพ่อก็ไปทำงานตอยเช้า เย็นก็กลับมาเฝ้าลูก อาการก็ไม่ได้หนักกนาเท่าไหร่ น้องกูเกิ้ลยังเต้นแร้งเต้นกาได้อยู่เลย พยาบาลบอก อย่างงี้กลับบ้านได้เลยมั้ง คึกจริงๆเด็กคนนี้ พอกลับบ้านได้กูเกิ้ลดีใจใหญ่เลย เพราะอยู่โรงพยาบาลก็ต้องให้น้ำเกลือ มีเข็มแทงมือด้วย จ็บและรำคาญ อย่างตอนที่พ่อเลิกงานแล้วไปเยี่ยม ปกติกูเกิ้ลไม่ค่อยติดพ่อหรอก คราวนี้เห็นพ่อนี่ดีใจใหญ่เลย วิ่งเข้าหา (วิ่งอยู่บนเตียงแหล่ะ) อยากให้พาไปข้างนอก ไม่อยากอยู่ในห้อง พ่อก็สงสารหนูแหล่ะ พาเดินทั้งสายน้ำเกลืออย่างนั้นแหล่ะ แต่ก็ไปไหนไม่ได้ไกลหรอก อยู่แถวๆห้องพักนั่นแหล่ะ นึกถึงตอนที่เห็นลูกป่วยแล้วยังไม่ถึงมือหมอนี่น่าสงสารมาก เห็นลูกไม่สบาย หมดแรงแล้วพ่อกับแม่ใจแทบขาด ไม่เคยเห็นลูกเป็นขนาดนี้มาก่อน เพิ่งรู้ว่าความรู้สึกรักลูกมันมากมายขนาดไหน จริงๆก็รักลูกนะ รักมากด้วย แต่วันนั้น โห บอกไม่ถูก รู้แต่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่ลูก ไม่อยากให้ลูกเจ็บปวดทรมาน เห็นลูกหมดแรงแล้ว โห สงสารลูก แต่ก็ผ่านมาได้ละ จบดีกว่า นึกไรไม่ค่อยออกละ อีกอย่างเช้าละ 6 โมงละ เดี๋ยวไปทำงานสาย ไปอาบน้ำดีกว่า (เดี๋ยวเอาไว้ค่อยเอารูปมาลงต่อตอนกลางคืน) บ๊ายบาย

รูปถ่ายวันที่ 4 เม.ย.52 (โดย ลุงจา)

Pictures on 4 Apr 2009 (by Januwat)