ไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อคลูกสาวนานมากแล้ว ห่างจากครั้งที่แล้วร่วมๆครึ่งปีได้ เหตุผลเดิมๆคือ ไม่มีเวลา บวกกับความขี้เกียจ อีกอย่างก็คือ ทำบล็อคอื่นๆด้วย ซึ่งก็เป็นบล็อคขายของ (ที่ขายอะไรไม่ค่อยได้เลย แต่เดี๋ยวสิ้นปีมีเฮ ขอบอก) มาอัพเดทเรื่องราวของลูกสาวสุดเลิฟกันหน่อย เพราะว่าน้องกูเกิ้ลปีนี้โตขึ้นมาเยอะมาก ตอนนี้ก็ผ่านเข้าปีที่ 3 แล้ว ก็หมายถึงอายุครบ 3 ขวบแล้ว เมื่อวันที่ 2 พ.ค.ที่ผ่านมา ปกติทุกปี ยังไงวันเกิดของลูกสาว พ่อก็ไม่เคยพลาดเขียนบล็อคเลย แต่ปีนี้....ช่างเหอะ ก็มันไม่ได้เขียนนี่นา
ย้อนไปเมื่อประมาณเดือนเมษายนปีนี้ เป็นช่วงเวลาที่น้องกูเกิ้ลไม่ได้อยู่กับยายสองแล้ว (ยายคนที่เลี้ยงกูเกิ้ลไง) เพราะว่าแม่พาเกิ้ลไปเข้าโรงเรียนอนุบาลแถวใกล้ๆที่ทำงานพ่อกับแม่ เพราะว่าสะดวกในการรับส่งลูก ช่วงเดือนเมษายนนี้ เป็นเหมือนช่วงเวลาปรับตัวของเด็ก ให้คุนเคยกับการมาอยู่ที่โรงเรียน ซึ่งจริงๆแล้วก็ยังไม่ได้เรียนอะไรหรอก เหมือนกับการฝากเค้าเลี้ยงมากกว่า วันแรกที่ไปถึง โอโฮ ร้องไห้จ้าเลย เพราะต้องทิ้งเค้าไว้อยู่กับคุณครู ซึ่ง ณ เวลานั้น น้องกูเกิ้ลยังไม่คุ้น ไม่รู้จักใคร ไอ้เราเป็นพ่อเป็นแม่เห็นลูกร้องก็สงสาร แต่ก็ต้องใจแข็ง เพราะว่าไม่งั้นลูกก็อยู่โรงเรียนไม่ได้ แม่ของเกิ้ลก็แอบมาดูลูกสาวตอนเที่ยงทุกวันเลย ส่วนพ่อก็มาบ้าง ไม่มาบ้าง แต่ตอนเย็นส่วนใหญ่พ่อจะเป็นคนไปรับลูก เพราะว่าแม่จะงานยุ่งมาก ไม่มีเวลาออกไป จริงๆแล้วเวลาเลิกเรียนอยู่ที่ประมาณบ่าย 2 โมงครึ่ง แต่ก็ต้องขอครูไว้ว่าขอไปรับช่วงประมาณ 4 โมง เพราะว่าไปรับเร็วไม่ได้ ไม่งั้นน้องกูเกิ้ลต้องมาอยู่ที่ทำงานพ่อกับแม่ตั้งแต่บ่ายสอง ซึ่งมันไม่เหมาะไม่ควรเท่าไหร่ เดี๋ยวผู้ใหญ่ในออฟฟิตเค้าจะว่าเอา แต่เพราะต้องไปรับลูกตั้ง 4 โมง ก็เลยต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มให้คุณครูเพราะว่าต้องให้เค้าช่วยดูแลกูเกิ้ลต่อ หลังเลิกเรียน แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร ผ่านไปประมาณซักอาทิตย์นึงกูเกิ้ลก็เริ่มปรับตัวได้ ก็ยังร้องบ้าง แต่น้อยลงแล้ว ซึ่งคุณครูที่โรงเรียนก็ต้องขอชมว่าดูแลน้องได้ค่อนข้างดี (ประเมินเอาเอง).....แล้วค่อยมาต่อ จบแบบห้วนๆงี้เลยละกัน
***ไม่ได้อัพเดทรูปด้วย ไว้คราวหน้า ช่วงนี้ไดอารี่น้องกูเกิ้ลไม่ค่อยสมบูรณ์ ไม่มีรูปมาลงเลย
