หัวใจจะวาย น้องกูเกิ้ลหายที่ห้าง Big C

  วันนี้พาครอบครัวไปช็อปปิ้งที่ Big C ลาดปลาเค้า กำลังเดินช็อปเพลินๆ แป๊กตะโกนเรียกทำท่าตกใจใหญ่ "ตัวเอง ลูกหายยยยย" อ้าว เวรเลย หายไปไหนหว่า เลยบอกว่าให้รออยู่ตรงนี้แล้วหาดูแถวๆนี้ เดี๋ยวเค้าเดินหาเอง เดินจ้ำๆๆ ไปตรงโน้นที ตรงนี้ที หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ไอ้เราก็ใจเสีย แต่ก็ตั้งสติได้ คอยมองไปรอบๆ แล้วคอยฟังเสียงประชาสัมพันธ์ว่าจะมีประกาศหาผู้ปกครองเด็กหรือเปล่า แล้วซักพักก็ได้เรื่อง เสียงประชาสัมพันธ์บอกว่า...ว่าอะไรซักอย่างนี้แหล่ะ จำไม่ค่อยได้ จำได้แต่มีชื่อ ด.ญ.กัญกฤตา หรือเปล่าไม่ค่อยแน่ใจ แต่ได้ยินต่อว่าให้แม่แป๊กมาติดต่อรับที่ประชาสัมพันธ์ อันนี้ชัวร์เลย รีบเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ถามคุณป้าพนักงานแถวเคาน์เตอร์ว่าน้องอยู่ไหน ป้าแกก็บอกว่าอยู่เคาน์เตอร์กับประชาสัมพันธ์ พอเดินไปถึงพนักงานก็อุ้มน้องมา เห็นลูกร้องไห้แล้วก็นะ..T__T เจอพ่อก็ให้พ่ออุ้มแล้วกอดพ่อแน่นเลย ร้องไห้กระซิกๆ น่าสงสารมาก แถมไม่พอมองหน้าลูกเห็นรอยคราบเลือดที่จมูก เอาแล้วสงสัยเลือดกำเดาไหลอีก เพราะว่าที่ผ่านมา 1 อาทิตย์น้องป่วยเป็นไข้ยาวเลยแถมมีเลือดกำเดาไหลด้วยเพราะอากาศร้อนจัด เพิ่งจะหายไข้มา ก็มาเจอเรื่องแย่ๆนี่อีก พ่อกะแม่เซ็งเลย แต่ก็ดีใจที่ได้ลูกคืน พอพาเดินไปหาแม่ เห็นแม่ยังทำหน้าซีดตามหาลูกสาวอยู่เลย พอเจอกันแล้วพ่อก็เลยถามว่าไม่ได้ยินเค้าประกาศหรือไง แม่เกิ้ลบอกไม่ได้ยินอะไรเลย หูอื้อไปหมด ตกใจ ใจจะขาด ลูกหาย ดีนะที่มีคนใจดีพาไปที่ประชาสัมพันธ์ ไม่เจอคนร้ายที่ขโมยเด็ก ถือว่าโชคดีจริงๆ เพราะความสะเพร่าของพ่อแม่ที่ดูลูกไม่ดี ประกอบกับน้องกูเกิ้ลซนมากๆ วิ่งพล่านเลย ทำให้หลงกับแม่ ดีนะที่สามารถบอกคนอื่นได้ว่าตัวเองชื่ออะไร พ่อแม่ชื่ออะไร คราวหน้าต้องเอาเชือกห้อยคอเขียนชื่อและเบอร์โทรศัพท์ติดไว้ด้วยแล้ว.....แม่ใจจะขาด พ่อหัวใจจะวาย